شایعترین علتهای آلارم کاذب در دزدگیرها
یکی از مشکلات متداول در سیستمهای امنیتی منازل، آلارم کاذب یا همان هشدار اشتباه است که در زبان انگلیسی با عنوان False Alarm شناخته میشود. در این حالت، حسگرها یا چشمیهای دزدگیر در شرایطی که هیچ خطر یا نفوذ واقعیای وجود ندارد؛ به اشتباه فعال شده و باعث ایجاد صدای آژیر میشوند. این وضعیت نهتنها موجب نگرانی و استرس ساکنان میشود، بلکه ممکن است به مرور زمان باعث بیتفاوتی نسبت به هشدارهای واقعی گردد. نکته قابل توجه این است که وقوع آلارمهای کذب یک ایراد بدون راهکار نیست. خوشبختانه، امروزه دلایل مختلفی که منجر به فعال شدن ناخواسته سیستمهای اعلام سرقت میشوند، شناسایی شدهاند.
در ادامه مقاله به بررسی عوامل مؤثر در ایجاد آلارمهای اشتباهی و راههای مؤثر برای کاهش یا جلوگیری از آنها میپردازیم.
8 علل شایع آزیر کاذب دزدگیر اماکن
آژیر کاذب دزدگیر یکی از مشکلات رایج در سیستمهای امنیتی اماکن است که میتواند باعث ایجاد مزاحمت، کاهش اعتماد به سیستم و حتی خاموش کردن کامل آن توسط کاربران شود. عوامل مختلفی در بروز این هشدارهای اشتباه نقش دارند که شناخت و پیشگیری از آنها برای حفظ عملکرد دقیق دزدگیر ضروری است. در ادامه به ۸ علت رایج بروز آلارم کاذب در دزدگیر اماکن اشاره خواهیم کرد.
1- اختلال ناشی از کاهش توان باتری در سنسورهای بیسیم
یکی از عوامل اصلی در فعال شدن آلارم کاذب در سیستمهای حفاظتی، ضعف باتری در سنسورهای بیسیم است. زمانی که باتری این حسگرها به پایان عمر مفید خود نزدیک میشود؛ ولتاژ خروجی آنها دچار نوساناتی شده و این مسئله میتواند موجب ارسال سیگنالهای اشتباهی به مرکز کنترل گردد. در چنین شرایطی، حتی بدون تحریک خارجی یا با کمترین تغییر محیطی، آژیر دستگاه ممکن است فعال شود. از طرفی، برخی از سنسورهای هوشمند دارای هشدار داخلی برای اعلام وضعیت ضعیف بودن باتری هستند؛ اما در برخی موارد، این هشدارها به اشتباه بهعنوان نشانه وقوع خطر توسط سیستم تفسیر شده و باعث بهصدا درآمدن هشدار میشوند.
برای جلوگیری از بروز چنین مشکلاتی، توصیه میشود باتری سنسورها بهطور منظم (هر ۶ تا ۱۲ ماه یکبار) مورد بررسی قرار گرفته و در صورت لزوم تعویض گردد. همچنین استفاده از باتری باکیفیت و از برندهای معتبر، تأثیر قابلتوجهی در افزایش دقت و پایداری عملکرد سیستم ایفا میکند.
2- نصب ناصحیح سنسورها و افزایش احتمال هشدار اشتباهی
یکی دیگر از دلایل مهم در بروز آلارمهای کاذب، قرارگیری نادرست سنسورها در محیط است. بهطور خاص، سنسورهای حرکتی یا PIR که بر پایه تشخیص تغییرات دمای ناشی از حرکت طراحی شدهاند، اگر در محلهایی با نوسانات دمایی شدید مانند کنار بخاری، کولر، یا پنجرههای رو به آفتاب نصب شوند، عملکرد درستی نخواهند داشت. همچنین وجود جریان هوای قوی یا حرکت پرده، گیاه و دیگر اشیای سبک در نزدیکی سنسور، میتواند عامل خطا باشد. در مورد حسگرهای مغناطیسی نیز، اگر فاصله بین آهنربا و کلید مغناطیسی بهدرستی تنظیم نشده باشد یا این تجهیزات روی سطوح ناپایدار نصب شوند؛ احتمال صدور هشدار اشتباهی افزایش مییابد.
کارشناسان توصیه میکنند برای کاهش وقوع آلارم کذب، سنسورهای حرکتی در ارتفاعی بین ۲ تا ۲.۵ متر و با زاویه مناسب نسبت به فضای تحت پوشش نصب شوند. این موضوع علاوهبر افزایش دقت، از تداخل با منابع گرمایی یا حرکتی نیز جلوگیری میکند.
| جهت مطالعه بیشتر: علت کار نکردن دزدگیر ریموت اماکن چیست؟ |
3- استفاده از سنسورهای بیکیفیت؛ زمینهساز هشدارهای اشتباهی

یکی از دلایل اصلی در شکلگیری آلارم کاذب، بهکارگیری حسگرهای بیکیفیت و ارزانقیمت در سیستمهای امنیتی است. این نوع تجهیزات معمولاً فاقد فناوریهای نوین برای تفکیک سیگنالهای واقعی از نویزهای محیطی هستند. در نتیجه، ممکن است نسبت به کوچکترین تحریکات نظیر عبور حشرات، تغییرات جزئی دما یا اختلالات فرکانسی واکنش نشان داده و بهاشتباه سیگنال هشدار ارسال کنند. سنسورهای نامرغوب معمولاً از قطعات الکترونیکی ضعیف ساخته میشوند که نهتنها دوام کمتری دارند، بلکه در برابر نوسانات جریان برق یا تداخل الکترومغناطیسی نیز مقاوم نیستند.
نبود مدارهای محافظ در این محصولات، احتمال صدور هشدار اشتباه را بیشتر میکند و در بلندمدت باعث کاهش اعتماد کاربران به سیستم میگردد. استفاده از سنسورهای با کیفیت بالا و دارای استانداردهای فنی معتبر، میتواند به میزان قابل توجهی از بروز آلارمهای کذب جلوگیری کرده و عملکرد سیستم را در شرایط مختلف محیطی پایدار نگه دارد.
4- اتصال اشتباه سنسورها به زونهای ۲۴ ساعته
در طراحی و برنامهریزی سیستمهای پیشرفته حفاظتی، بخشهای مختلف ساختمان به نواحی مجزا یا زونهایی تقسیم میشوند. برخی از این زونها بهصورت ۲۴ ساعته فعال هستند و مستقل از وضعیت کلی دزدگیر (فعال یا غیرفعال بودن سیستم)، هرگونه تحریک حسگر متصل به آنها را بهعنوان تهدید تلقی کرده و موجب فعال شدن آژیر میشوند. این زونها عموماً برای سنسورهای ضروری مانند دود، نشت گاز، نشتی آب یا شکست شیشه بهکار میروند.
با این حال، اگر سنسورهای عمومی مانند چشمی حرکتی یا مگنتهای دربهای پرتردد به اشتباه به این زونها متصل شوند، با هر بار ورود و خروج یا باز و بسته شدن درب، حتی زمانی که سیستم غیرفعال است، آلارم کاذب بهصدا در میآید. این اشتباه در زمان نصب یا تنظیمات نرمافزاری رخ میدهد و یکی از علل رایج بروز هشدارهای ناخواسته است. برای رفع این مشکل، بررسی دقیق تنظیمات زونبندی و اختصاص درست هر سنسور به ناحیه متناسب با عملکرد آن، امری ضروری است. انجام این کار نهتنها از هشدارهای بیمورد جلوگیری میکند، بلکه به افزایش بهرهوری و اعتماد به سیستم حفاظتی نیز کمک مینماید.
5- تشخیص اشتباه سیگنالهای مشابه با ریموت اصلی

یکی از عوامل مهم و کمتر شناختهشده در بروز آلارم کاذب در سیستمهای حفاظتی بیسیم، تداخل امواج رادیویی با سیگنالهای مشابه ریموتهای دیگر است. بیشتر دزدگیرهای بیسیم در باندهای فرکانسی رایج مانند 315 یا 433 مگاهرتز فعالیت میکنند؛ باندهایی که توسط تجهیزات مختلفی نظیر ریموت درب پارکینگ، تلفنهای بیسیم، سیستمهای صوتی تصویری و حتی دزدگیرهای مجاور نیز مورد استفاده قرار میگیرند.
در صورتی که سیستم امنیتی فاقد پروتکلهای رمزنگاری پیشرفته یا تکنولوژی فرکانس متغیر (Frequency Hopping) باشد؛ ممکن است امواج مشابه دریافتی از دیگر دستگاهها را به اشتباه به عنوان فرمان فعال یا غیرفعال کردن سیستم شناسایی کند. نتیجه این اختلال، میتواند فعال شدن ناخواسته آژیر و بروز هشدار بیدلیل باشد. برای جلوگیری از چنین خطاهایی، پیشنهاد میشود از دزدگیرهایی بهرهگیری شود که به فناوریهای رمزنگاری دیجیتال، سیستم فرکانس جهشی و استانداردهای ارتباطی اختصاصی مجهز باشند. این امکانات میتوانند تا حد زیادی احتمال دریافت سیگنالهای کاذب را کاهش داده و از ایجاد آلارمهای کذب پیشگیری کنند.
6- استفاده از سیمهای غیراستاندارد در سیستمهای باسیم
در سیستمهای حفاظتی سیمی، انتخاب نوع و کیفیت کابلها تأثیر زیادی بر عملکرد پایدار و صحیح سنسورها دارد. استفاده از سیمهایی با قطر کم یا کیفیت پایین ممکن است منجر به افت ولتاژ در مسیرهای طولانی شود و در نتیجه، عملکرد سنسورها مختل گردد. این اختلال میتواند به ارسال سیگنال نادرست منجر شده و در نهایت آلارم کاذب به صدا درآید.
همچنین، سیمهای بیکیفیت به دلیل داشتن عایق نامرغوب، در برابر عوامل محیطی نظیر گرما، رطوبت یا تغییرات دمایی مقاوم نیستند و ممکن است دچار آسیب شوند. بروز اتصال کوتاه یا قطع ارتباط در این شرایط، خود میتواند عامل فعال شدن هشدار کاذب باشد. از سوی دیگر، استفاده از کابلهای چند رشتهای که بهدرستی سر سیمکشی نشدهاند؛ ممکن است باعث ناپایداری در ارتباط شود. قطع و وصل متناوب اتصالها، یکی از دلایل اصلی در فعال شدن بیمورد آژیر دزدگیر تلقی میشود.
برای پیشگیری از چنین مشکلاتی، توصیه میگردد از سیمهایی با ضخامت مناسب (حداقل ۰.۵ میلیمتر مربع برای سیگنال و ۱ میلیمتر مربع برای تغذیه) و با عایقبندی باکیفیت استفاده شود. همچنین استفاده از ترمینالها یا کانکتورهای استاندارد در محل اتصال سیمها میتواند از بروز خطاهای سیگنالگیری جلوگیری کند.
| آشنایی با انواع دزدگیر اماکن میتواند در انتخاب بهترین سیستم امنیتی به شما کمک کند. |
7- تاثیر عبور کابلهای سیگنال از کنار سیم برق در ایجاد آلارم کذب
یکی از نکات کلیدی و فنی در نصب اصولی دزدگیر اماکن سیمی، رعایت فاصله مناسب بین سیمکشی سنسورها و سیمهای حامل جریان برق شهری است. قرار گرفتن کابلهای مربوط به سیگنالهای ضعیف در کنار سیمهای ولتاژ بالا، میتواند باعث ایجاد تداخل مغناطیسی یا همان نویز الکترومغناطیسی شود. در چنین شرایطی، تغییرات میدان مغناطیسی اطراف سیم برق باعث القای ولتاژ ناخواسته در سیمهای سیگنال میگردد، که نتیجه آن بروز اختلال در عملکرد سنسورها خواهد بود.
این اختلال ممکن است باعث ارسال دادههای اشتباه به پنل مرکزی شود؛ موضوعی که در بسیاری از موارد بهعنوان سیگنال هشدار تعبیر شده و در نتیجه منجر به آلارم کذب یا فعال شدن نادرست آژیر میشود. برای جلوگیری از این مشکل رایج، توصیه میشود کابلهای سیگنال حداقل ۳۰ سانتیمتر از کابلهای برق فاصله داشته باشند. در صورت اجبار به عبور در مسیر مشترک، بهتر است این دو نوع سیمکشی فقط در نقاط ضروری به صورت عمود بر هم عبور داده شوند تا سطح برخورد مغناطیسی به حداقل برسد.
همچنین استفاده از کابلهای شیلددار، که دارای پوشش محافظ فلزی هستند، بهطور مؤثری مانع از نفوذ نویز خارجی به داخل مسیر سیگنال میشود. در کنار آن، بهکارگیری منابع تغذیهای که دارای فیلتر داخلی برای حذف نویز هستند یا اضافه کردن فیلترهای نویزگیر جداگانه به خطوط سیگنال، میتواند تأثیر قابلتوجهی در کاهش هشدارهای اشتباه داشته باشد. در مجموع، رعایت این استانداردها نه تنها موجب ارتقاء دقت و پایداری سیستم حفاظتی شما میشود، بلکه احتمال بروز آلارمهای کذب را نیز تا حد زیادی کاهش میدهد. اجرای صحیح اصول کابلکشی یکی از ارکان مهم نصب تخصصی دزدگیر اماکن بهشمار میآید که مستقیماً بر عملکرد دقیق سنسورها اثر میگذارد.
8- تاثیر ارتعاشات محیطی در مناطق زلزلهخیز بر آلارم کذب دزدگیر اماکن
در نواحی زلزلهخیز یا مناطقی که در مجاورت منابع دائمی ارتعاش مانند خطوط مترو، جادههای پرترافیک یا واحدهای صنعتی سنگین قرار دارند؛ احتمال بروز آلارم کذب در سیستمهای حفاظتی افزایش مییابد. در این شرایط، لرزشهای محیطی میتوانند عملکرد برخی از سنسورها بهویژه سنسورهای تشخیص حرکت و سنسورهای شوک را مختل کنند.
این حسگرها که بهمنظور شناسایی ضربه یا لرزشهای ناشی از ورود غیرمجاز طراحی شدهاند، ممکن است ارتعاشات خفیف ناشی از زلزله یا عبور خودروهای سنگین را به اشتباه بهعنوان تهدید امنیتی شناسایی کنند. نتیجه چنین خطایی، فعال شدن ناخواسته آژیر و بروز هشدار بیمورد است که در اصطلاح، آلارم کاذب نامیده میشود. برای جلوگیری از این خطاها، پیشنهاد میشود از سنسورهایی استفاده شود که توانایی تشخیص نویزهای محیطی و فیلتر کردن لرزشهای طبیعی را دارند. همچنین، کاهش میزان حساسیت سنسورها متناسب با ویژگیهای مکان نصب و بهرهگیری از پایههای ضدلرزه، میتواند تأثیر چشمگیری در کاهش آلارمهای اشتباه داشته باشد.
در آخر، تنظیم دقیق و انتخاب تجهیزات مناسب با موقعیت جغرافیایی میتواند پایداری عملکرد سیستم امنیتی را به طرز چشمگیری افزایش دهد و از مزاحمتهای ناشی از آلارم کذب جلوگیری نماید.
چگونه از بروز آلارم کذب در دزدگیر اماکن جلوگیری کنیم؟

برای جلوگیری از آلارم کاذب یا هشدارهای اشتباه در سیستمهای حفاظتی اماکن، اولین گام، اجرای یک نصب حرفهای و اصولی است. انتخاب سنسورهای دقیق و با کیفیت از برندهای معتبر، نقش کلیدی در افزایش دقت عملکرد سیستم دارد. این سنسورها باید در موقعیتهای مناسبی نصب شوند؛ بهویژه نقاطی که در معرض نور مستقیم خورشید، جریان هوای شدید، یا منابع حرارتی مانند بخاری و کولر قرار ندارند. از سوی دیگر، نوع کابلکشی نیز اهمیت زیادی دارد. استفاده از سیمهای استاندارد با عایق مقاوم و عبور کابلهای سیگنال به دور از مسیر کابلهای برق، به کاهش اختلالات الکترومغناطیسی کمک میکند که یکی از دلایل اصلی بروز آلارمهای اشتباه به شمار میآید.
بررسی دورهای باتری سنسورهای بیسیم نیز نباید نادیده گرفته شود. باتریهای ضعیف یا در حال اتمام، معمولاً باعث ارسال سیگنالهای ناقص یا نادرست میشوند. تعویض باتریها در بازههای زمانی ۶ تا ۱۲ ماهه، راهکاری مؤثر برای پیشگیری از آلارمهای کذب است. یکی دیگر از نکات کلیدی، رعایت اصول صحیح زونبندی در سیستم دزدگیر است. اتصال سنسورهای عمومی مانند حرکتی یا مغناطیسی به زونهای ۲۴ ساعته که همیشه فعال هستند، میتواند منجر به فعال شدن بیمورد آژیر در زمانهای غیرضروری شود. بنابراین، اختصاص درست هر سنسور به زون مناسب، از اهمیت بالایی برخوردار است.
نگهداری و سرویس دورهای نیز در افزایش پایداری عملکرد سیستم نقش مؤثری دارد. این اقدامات شامل تمیزکاری منظم سنسورها برای جلوگیری از تجمع گردوغبار، بررسی استحکام اتصالات، و تست کامل سیستم در فواصل زمانی مشخص است. در مناطقی با لرزشهای زمین یا ارتعاشات محیطی، بهتر است از پایههای ضد لرزه استفاده شده و حساسیت چشمیها متناسب با شرایط تنظیم شود. در مورد سیستمهای بیسیم نیز، استفاده از دزدگیرهایی با تکنولوژی فرکانس جهشی یا کدگذاری پیشرفته میتواند مانع از بروز تداخل امواج با دیگر تجهیزات بیسیم مانند ریموتهای خودرو، درب پارکینگ یا سیستمهای همسایگان شود. این اقدام بهطور مستقیم در کاهش احتمال آلارم کذب مؤثر است و امنیت بیشتری برای کاربران فراهم میسازد.











اولین دیدگاه را ثبت کنید